Met zijn sprankelende persoonlijkheid, hilarische quotes en geweldige anekdotes maakt stylist, presentator en ondernemer Fred van Leer overal een feestje van en lijkt hij voor het geluk geboren. Maar niets is wat het lijkt. In 2020 verschijnt er een intiem filmpje op het internet, dat via WhatsApp ook nog eens wordt verspreid door het hele land. Krap twee weken daarna wordt hij bruut overvallen in zijn eigen huis. Het blijkt de finale klap voor Fred. Hij stort in en is genoodzaakt zijn tweede theatertour af te zeggen. Hij moet met zichzelf aan de slag, zoekt hulp en gaat de confrontatie met zijn depressie aan.

Fred vertelt in Niets is wat het lijkt open over zijn depressies, zijn hoogtijdagen, zijn donkere nachten en de grote zwarte hond die hem al jaren achternazit. Zijn manager Conny Schalke doet daarnaast haar verhaal, over de lange samenwerking met Fred. Ze beschrijft alle ups en downs van een jarenlange carrière waarin veel is bereikt, maar waar ze beiden niet zonder kleerscheuren uit zijn gekomen.

ISBN: 9789049206444 – Boekerij – Aantal pagina’s: 217 – Non-fictie

5 van de 5 sterren – Kaylee

Recensie in één zin

‘Openhartig verhaal waarin Fred zijn leven én depressie deelt.’

Hoofdpersonages

Fred van Leer is een tv-persoonlijkheid, ondernemer en stylist. Het is een echte duizendpoot en vindt heel veel dingen leuk. Zo heeft hij bijvoorbeeld ook een theatershow gedaan waarbij hij avond aan avond op het podium stond en bracht hij een kerstballencollectie uit met een bekende kledingketen. Het lijkt hem allemaal voor de wind te gaan, vrijwel alles wat hij doet is succesvol. Echter, er is ook een keerzijde in zijn leven, namelijk donkere gedachten en een depressie. Met vlagen vecht Fred tegen de depressie en zijn naasten zien dit met lede ogen toe. Ze proberen hem te helpen waar het kan, maar dit lukt niet altijd. Wanneer er een intiem filmpje van Fred online verschijnt en hij kort daarna wordt overvallen, wil Fred niets liever dan dat zijn wereld stopt.
— Kaylee

Sfeer

Niets is wat het lijkt gaat over Fred, zijn leven en belevenissen, maar ook over het hebben van een depressie. Fred is hier erg open over en deelt veel van zijn ervaringen en gedachten. Ook de andere mensen die in het boek aan het woord komen, zoals zijn manager, collega’s of vrienden, zijn heel eerlijk over Fred en zijn tijden van depressie.
Ik vind het knap dat Fred zijn verhaal deelt, want een depressie hebben of herkennen is vaak nog steeds een beladen en moeilijk besproken thema. Ik denk dat Fred een aanzet heeft gedaan om anderen, die de gevoelens van een depressie herkennen, door het lezen van het boek zich niet anders hoeven voelen of schamen en dat hij de drempel om het bespreekbaar te maken of hulp te zoeken lager heeft gemaakt.
— Kaylee

Schrijfstijl

Conny heeft een erg sterke schrijfstijl. Ze deelt het verhaal van Fred en zijn ervaringen. Dit heeft ze vanuit de ik-vorm gedaan, dus het lijkt alsof Fred aan het woord is. Zijn passages worden afgewisseld met verhalen van bekenden, zoals zijn vrienden, collega’s uit het vak of Conny zelf.
Het boek leest heel vlot weg en is ondanks het zwaardere thema fijn om te lezen.
— Kaylee

Passage uit het boek

‘De zomer is voor mij heftiger, dat snappen mensen echt niet. Meestal worden mensen depressief als de bladeren vallen. Dan voel ik juist minder de sociale druk dat ik naar buiten moet. Ook in de winter heb ik geen last van de donkere dagen, dan zit iedereen binnen. In de zomer wil ik de donkerte opzoeken. Ik zit dan het liefst in de airco met mijn blinds gesloten.
Als je met een been in het gips zit dan ziet iedereen dat je ziek bent. Maar als je ziek bent in je hoofd ziet niemand dat. Mensen zeggen vaak tegen mij: je ziet er goed uit, hebt een mooi huis, spannend werk, veel vrienden, geld, dure reizen, wat lul je nou?
Nou, die mensen zou ik een week lang mijn depressie willen geven. Die mensen hebben geen idee. En mij niet bellen die week.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Pépé Smit – Fred en het iets

Recensie: Hilde Veeren – De duinroos (Cottage aan zee #1)