Recensie: Costanza Casati – Babylonië | Boekiewoogie

Er wordt gefluisterd over haar roem in het land dat allang tot stof is vergaan. De koningin die uit het niets verrees – en alles veranderde…

Het oude Assyrië, negende eeuw voor Christus. Een weesmeisje wordt opgevoed aan de rand van een wreed rijk. Semiramis, erfgename van een tragische profetie, droomt ervan macht te bezitten en aan haar lot te ontsnappen.
In Babylonië wandelt een prins door de gangen van zijn vergulde paleis. Ninus besteedt zijn tijd liever aan boeken en poëzie dan aan het veroveren van de wereld. Tot hij Onnes ontmoet, een knappe strijder, en er zich tussen hen een intense vriendschap ontwikkelt. Een vriendschap die op de proef wordt gesteld door de komst van Semiramis. Ze raakt verwikkeld in een spel van macht, verlangen, familie en verraad. En met elke stap stijgt ze in rang tot ze kan stijgen naar de enige positie die haar veilig zal houden: koningin.

ISBN: 9789083489476 – Uitgeverij Orlando – Aantal pagina’s: 415 – Historische fictie, hervertelling

*****

4 van de 5 sterren – Frederique

Start scrollen!

Vanaf hier weet je binnen één minuut of dit boek bij je past.

Recensie in één zin

‘Babylonië is echt zo’n boek waarbij je op pagina 50 al vindt dat het eigenlijk een hele serie had moeten zijn.’

Hoofdpersonages

*****

Semiramis droomt al vanaf dat ze klein is over verre plaatsen en steden. Eigenlijk heeft ze maar één doel en dat is weg uit het dorp waarin ze als wees is opgegroeid. Semiramis wil zelf keuzes kunnen maken en legt zich niet neer bij het lot dat haar is toebedeeld.
Onnes wordt als de betrouwbaarste vriend van de koning van Assyrië, Ninus, naar de rand van het rijk gestuurd om orde te scheppen. Hij is heel erg goed in vechten, maar niet zo goed in emoties. Onnes doet er alles aan om Ninus veilig en op de troon te houden, wat Onnes zelf wil is daaraan ondergeschikt.
Ninus is de koning van Assyrië, maar al jaren verwikkeld in een strijd tegen zijn oudere broer Assur. Ninus wordt door velen gezien als ongeschikt om te leiden, omdat hij liever bezig is met poëzie en boeken dan met vechten.
— Frederique

Sfeer

*****

Babylonië begint vrij rustig qua spanning, maar dat neemt na een paar hoofdstukken zeker toe. De intriges en gevechten om de macht maken dat je als lezer het boek moeilijk weg kunt leggen. Het geeft je een beetje A Song of Ice and Fire-vibes, maar dan een feministischere versie. Je zou eigenlijk willen dat het een veel langer boek was, want het verveelt echt geen moment.
— Frederique

Schrijfstijl

*****

Costanza Casati heeft een schrijfstijl waar je de eerste paar hoofdstukken misschien een beetje in moet komen, maar daarna leest het als een trein. Ik kan niet oordelen hoe trouw dit boek is aan het oorspronkelijke verhaal van Semiramis, maar Babylonië is vermakelijk en verfrissend om te lezen.
— Frederique

Passage uit het boek

‘In haar kamertje met de lemen muren kan Semiramis niet slapen. De woorden van de waarzegster staan in haar geheugen geprent als stempels die in klei worden gedrukt, al begrijpt ze de betekenis ervan niet.
Machtig als Babylon, de stralende stad, die heerst over de koningen der aarde.
Ze had naar het westen willen gaan, maar Babylon ligt in het oosten, richting de rijzende zon en de koninkrijken die zijn ontstaan door de handen van de goden. Wat de profetie ook betekent, op de een of andere manier moet die verband houden met haar, want anders zou de waarzegster het niet tegen haar hebben gezegd.
Sommige sterfelijke levens dobberen doelloos, als verloren zielen; anderen zijn verbonden met hun lot, zoals twee geliefden met elkaar verbonden zijn. Semiramis weet niets van liefde, maar ze begrijpt verlangen. Dat kan niets brengen of het kan alles geven.
Als de jongens uit het dorp naar haar kijken, krijgt ze slechts het gevoel van een gewicht dat haar in het stof verankert. Maar de starende blik van de gouverneur is anders: daar gaat macht in schuil, de macht van de ontsnapping. En als ze daar niet op inhaakt, is hun ontmoeting net regen die in de rivier valt: onzichtbaar, met slechts een paar rimpelingen als gevolg. Haar leven zal verdergaan als voorheen, ze zal voorgoed in Mari blijven en oud worden zoals elke andere vrouw; kinderen krijgen en verder niets.’

Leesvoorschrift