Ambra Valmori is archeologiestudente aan de Ca’Foscari Universiteit in Venetië. Op een dag leert ze over het bestaan van een geheim genootschap voor magiërs. Nadat ze is toegelaten tot hun prestigieuze Academie van Seledia, krijgt ze de kans om haar eigen magische krachten te ontwikkelen en ze te leren beheersen door magische artefacten en zeldzame, oude boeken te bestuderen.

Maar de sterren hebben andere plannen voor Ambra Valmori. Ze draagt een geheim met zich mee, en de professoren van de Academie van Seledia zien haar als een grote bedreiging voor het voortbestaan van de school. Samen met haar rivaal aan de universiteit, Ismael Sagredo, gaat ze in het fascinerende Venetië op zoek naar haar mysterieuze verleden. Haar leven en haar lot hangen af van hetgeen ze zal ontdekken.

ISBN: 9789403133782 – Uitgeverij Cargo – Aantal pagina’s: 496 – Fantasy

4 van de 5 sterren – Frederique

Recensie in één zin

‘Sterren en koper heeft het allemaal: een magische universiteit, geheimen en academische rivaliteit.’

Hoofdpersonages

Ambra Valmori is archeologiestudente en wil de beste zijn van haar jaar. Ambra is slim, weet wat ze wil en hoe ze het wil bereiken. Ze loopt wat achter met haar studie, maar is vastbesloten dat weer in te halen. Ambra woont tijdens haar studies in bij haar peetmoeder Domiziana Falier. Ismael Sagredo is Ambra’s academische rivaal. Hij is steenrijk en behoorlijk arrogant, maar ook intelligent en observerend.
— Frederique

Sfeer

Sterren en koper begint vrij rustig, de spanning en actie beginnen pas na een paar hoofdstukken. Hierdoor krijg je wel gelijk een goed beeld van Ambra en de mensen om haar heen. Wanneer het plot echt begint, heb je als lezer steeds meer vragen die beetje bij beetje beantwoord worden. De spanning loopt naar het einde verder op en Sterren en koper houd je echt in zijn greep tot het boek uit is.
— Frederique

Schrijfstijl

Giada Pavesi heeft een schrijfstijl waar je in het begin misschien een beetje aan moet wennen. Het heeft iets zangerigs en soms zelfs iets lyrisch. Ondanks dat je de eerste paar hoofdstukken nodig hebt om in het verhaal te komen, zet Pavesi vervolgens met prachtige zinnen het verhaal neer en dans je als het ware door het boek.
— Frederique

Passage uit het boek

‘Mijn ogen wisten niet waar ze moesten beginnen met kijken. En het woordenboek in mijn hoofd keerde zich helemaal binnenstebuiten om een definitie te vinden voor de ruimte. Het was een bibliotheek met muren vol boeken vanaf de vloer tot aan het plafond. Het was een woonkamer, waar tussen de hoge vensters gestoffeerde, ronde nissen zaten met dikke kleden en lage bankjes vol kussentjes. Het was een speelotheek in de hoek, waar de tafels vol stonden met schaakspellen, speelkaarten en dobbelstenen. Het was een café achter de toonbank, waar twee mensen theepotten en schoteltjes vulden. En ik wist zeker dat het nog veel meer was, achter de zuilen zat nog genoeg wat ik niet kon zien. Ik liet me voortduwen door de studenten die zich om mij heen door de ruimte verspreidden, de meesten liepen naar de tafels. Sommigen liepen echter de wenteltrap op die tot aan het balkon kwam en verdwenen uit het zicht.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Gareth Brown – Het genootschap van…

Recensie: Leil Lowndes – How to talk to anyone