Finn heeft altijd van Autumn gehouden. Ze is niet gewoon zijn buurmeisje of de dochter van zijn moeders beste vriendin, ze is zijn alles. Maar ze is niet zijn vriendin. Dat is Sylvie, en Finn zou haar nooit pijn kunnen doen, dus Autumn weet niets over zijn gevoelens. Al is zijn beste vriend Jack daar niet zo zeker van. Hij heeft Finn en Autumn samen gezien. Hoe kan ze het niet weten? En hoe kan hij Finn steunen en beschermen als een gebroken hart onvermijdelijk lijkt? Het lot kan wreed zijn voor verliefde mensen. Krijgen ze een nieuwe kans?

ISBN: 9789049205881 – Boekerij – Aantal pagina’s: 320 – Young adult

4 van de 5 sterren – Isolde

Recensie in één zin

‘Als ik het haar had verteld is een must-read als je ook Als hij bij mij was gebleven hebt gelezen.’

Hoofdpersonages

Als ik het haar had verteld is eigenlijk het spiegelbeeld van Als hij bij mij was gebleven. De boeken hebben dezelfde hoofdpersonen, Finn en Autumn en gaan (grotendeels) over dezelfde gebeurtenissen. Het belangrijkste verschil is dat Als ik het haar had verteld is geschreven vanuit het perspectief van Finn of met name over Finn. Je komt ook dezelfde bijpersonages als in het andere boek tegen.
Beide boeken gaan over de liefde en verliefdheid tussen Finn en Autumn. Ze blijken eigenlijk altijd al elkaars grote liefde te zijn geweest, maar hebben (te) lang gewacht om dat naar elkaar uit te spreken.
Op een zeker moment in Als ik het haar had verteld eindigt het verhaal dat Finn verteld. Zijn beste vriend Jack neemt het over en aan het eind is ook Autumn nog een poos aan het woord. De stijl van Autumn is anders dan in haar eigen boek, waarin het over haar ging. Nu stelt ze Finn centraal in het verhaal.
— Isolde

Sfeer

Het is niet aan te raden om Als ik het haar had verteld als eerste boek van het tweeluik te lezen, je moet echt beginnen met Als hij bij mij was gebleven. Dit tweede deel gaat halverwege verder waar het eerste deel is geëindigd.
Omdat je weet hoe het vorige boek is afgelopen, weet je wat er staat te gebeuren. Dat geeft het verhaal een ander soort spanning dan het eerste deel. Het is mooi om dit keer te lezen hoe Finn alles heeft beleefd en waarom hij zijn keuzes heeft gemaakt. In dit tweede deel is er ook meer ruimte voor de andere personages en hoe zij tegen de situatie aankijken.
— Isolde

Schrijfstijl

Als ik het haar had verteld is het directe vervolg op Als hij bij mij was gebleven en overlapt het vorige boek voor een deel. Opvallend is dat de auteur de twee boeken met een tussenpauze van meer dan tien jaar heeft geschreven. Boekerij heeft de twee delen nu tegelijk uitgegeven.
Het tweede deel leest net wat vlotter en prettiger dan het eerste. Dat heeft er ongetwijfeld mee te maken dat je de strekking van het verhaal kent en weet wat je kunt verwachten, maar waarschijnlijk heeft Laura Nowlin ook een ontwikkeling in haar schrijfstijl doorgemaakt.
— Isolde

Passage uit het boek

‘Autumn keek me vanmiddag keer op keer aan alsof ze probeert te geloven dat ik het echt ben. Het was zo’n rare afspiegeling van mijn eigen gevoelens.
Autumn vertelde me steeds opnieuw dat ze van me houdt. Ze zei het buiten adem tussen de zoenen door. Ze zei het grommend toen ze me zachtjes in mijn schouder beet, waardoor ik van opgetogen schrik naar adem hapte. Ze zei het zelfvoldaan nadat ze me tot het uiterste had getergd en ik nog nabeefde in haar armen.
Het begint zich in mijn hersenen in te prenten als een feit. Autumn houdt ook van mij.
‘Morgen,’ fluistert Autumn.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Laura Nowlin – Als hij bij mij was gebleven

Recensie: Dani Atkins – Zes dagen