Oliemiljardair James Arthur Knight huurt de enigszins aan lagerwal geraakte privédetective Tyler in om zijn weggelopen dochter Chana te vinden. In een badhotel in Turkije treft Tyler Chana aan, die daar onder een valse naam haar dagen doorbrengt.
Gefascineerd door Chana’s mysteriositeit en elegantie besluit Tyler zijn ontdekking voor zichzelf te houden. Hij accepteert de betalingen van haar vader, geeft hem onbeduidende informatie en feest met Chana en haar rijke vrienden onder het genot van wijn en raki. Maar als Tyler op een avond per ongeluk zijn relatie met de Amerikaanse consul uit de doeken doet, veert Chana overeind en vraagt hem of hij een ontmoeting kan regelen.

ISBN: 9789044661798 – Uitgeverij Prometheus – Aantal pagina’s: 224 – Roman

3 van de 5 sterren – Frederique

Recensie in één zin

‘Kinderen van wolven leest als een manipulatieve en ietwat vreemde fever dream die je niet weg kan leggen.’

Hoofdpersonages

Tyler Sedgewick is een niet echt succesvolle privédetective die door miljardair James Arthur Knight wordt ingehuurd om zijn volwassen dochter te vinden die plotseling verdwenen is, Chana Knight. Tyler volgt de aanwijzingen naar Chana al ruim een halfjaar zonder resultaat. Wanneer hij haar en haar vrienden dan uiteindelijk vindt, raakt hij gefascineerd door Chana en haar kijk op de wereld.
Chana Knight is iemand vol tegenstellingen: ze is grillig, chaotisch, geheimzinnig en doet graag waar ze zelf zin in heeft. Samen met haar vrienden besloot ze te verdwijnen, als onderdeel van een raadselachtig groter plan.
— Frederique

Sfeer

Kinderen van wolven heeft een sfeer die zich echt lastig laat omschrijven. Het boek begint al raadselachtig met de zoektocht naar Chana, maar als Tyler haar vindt krijg je als lezer juist meer raadsels en vragen in plaats van antwoorden. De spanning neemt verder in het boek steeds verder toe en je raakt als lezer – net als Tyler – ook gefascineerd door de vreemde beweegredenen van Chana en haar vrienden. Het einde is een beetje apart, maar je denkt nog lang over Kinderen van wolven na als je hem uit hebt.
— Frederique

Schrijfstijl

Kinderen van wolven is een beetje een vreemd boek, maar door de pakkende schrijfstijl van Lawrence Osborne is het boek onmogelijk weg te leggen. Met een paar zinnen zet Osborne complete en complexe personages neer, zonder alles meteen prijs te geven. Het begin is misschien een klein beetje inkomen, maar na de eerste paar hoofdstukken leest het als een trein.
— Frederique

Passage uit het boek

‘Het maakte Tyler minder uit dan het had moeten doen, want hij werd betaald en hij begon te genieten van het dolce far niente van een Turkse zomer. Het ontging hem niet dat als Chana Knight verdwenen was, hij dat ook was. Haar verdwijning had zijn eigen verdwijning in gang gezet.
Hij vroeg zich af hoe het zat met deze onmiskenbare disfunctionele familie. De vader was een lompe en rancuneuze tiran tegenover de mensen die voor hem werkten. Geen wonder dat zijn vervreemde dochter was verdwenen – waarschijnlijk om haar eigen geestelijke gezondheid te redden.
Elke dag nam hij na de koffie een elektrische fiets en reed langs de cafés van Gündoğan of Türkbükü voor een kans Chana Knight te zien. Hij zag haar nooit, maar dat deerde hem niet echt. De zomerse hitte was aangebroken en daarmee ook de instroom van rijken uit Istanbul, de dikke mannen met jachten en de vrouwen met persoonlijke kappers. De stralende blauwe dagen waren terug na een lange winter en lands de weg rook het naar citroenen. Terwijl hij ijsjes en îles flottantes at op kosten van iemand anders, bedacht hij dat er ergere manieren waren om de hete maanden door te brengen. Hij besefte dat het niet uitmaakte of hij haar zou vinden of niet.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Nicci French – Tyler Green komt nooit meer vrij

Recensie: Nguyen Phan Que Mai – De geheimen van de bodhiboom