Keks ouders luisteren nooit naar hem. Ze hebben alleen nog maar aandacht voor zijn babyzusje Fien. Hij wilde helemaal niet verhuizen naar dit stomme dorp, maar in Amsterdam blijven.
Op een koude dag is het genoeg. Hij besluit ervandoor te gaan. Op de fiets, terug naar Amsterdam. Maar dan knalt hij tegen Harper en haar hondje Tos op en neemt zijn reis een andere wending… Ze springt namelijk achterop en dat is het begin van een heel avontuur.

ISBN: 9789047717775 – Uitgeverij Lemniscaat – Aantal pagina’s: 111 – Jeugdboek

4 van de 5 sterren – Ies

Recensie in één zin

‘Een hartverwarmend winterverhaal.’

Verhaal

Kek besluit op eigen houtje terug naar Amsterdam te gaan, waar hij altijd gewoond heeft en waar zijn opa nog steeds woont. Al heel snel ontmoet hij Harper, die besluit om samen met haar hondje Tos mee te gaan naar Amsterdam. Onderweg komen ze heel wat obstakels tegen. Iets té veel naar mijn mening, vooral omdat elk probleem binnen één hoofdstuk alweer wordt opgelost. Liever had ik wat minder problemen gezien, waarbij langer gedaan wordt over een oplossing. Het verhaal is wel herkenbaar voor kinderen in vergelijkbare situaties en kan troost bieden.
— Ies

Het boek

De cover van het boek is een winters tafereel in een sneeuwbol, wat meteen een verwijzing is naar een detail uit het verhaal. Het verhaal wordt ondersteund door kleurrijke tekeningen die doen denken aan de stijl van Linde Faas. Soms beslaat een illustratie een (of twee) hele pagina(’s), soms vullen kleinere tekeningen de onderste helft van de bladzijde.
— Ies

Schrijfstijl

Het verhaal leest vlot en is qua moeilijkheid geschikt voor kinderen vanaf groep zes. De hoofdstukken hebben een prettige lengte en het woordgebruik is niet te ingewikkeld, maar ook zeker niet te simpel.
— Ies

Passage uit het boek

‘Recht voor ons, in het midden van de sloot, spartelt een klein grijs bolletje. O nee, o nee, o nee. Tos is waarschijnlijk achter de haas aan gerend over het ijs en er toen doorheen gezakt. Alleen zijn kopje steekt nog boven het water uit.
Harper slaakt een gil. ‘Kek! Hij verdrinkt!’ schreeuwt ze. Ze ziet eruit alsof ze moet flauwvallen. Er gaat een koude rilling door me heen.
Tos begint duidelijk hoorbaar te piepen nu hij weet dat we hem zien. Hij spartelt paniekerig in het rond. Met zijn voorpootjes probeert hij op het ijs te komen, maar het is te glad. En hij is te ver weg om vanaf de rand te kunnen bereiken. Harper wil het ijs op lopen, maar ik grijp haar vast.
‘Niet doen!’ roep ik. ‘Het ijs is veel te zwak. Zelfs Tos is erdoorheen gevallen. En het water lijkt hier best diep. Als jij er ook doorheen zakt dan…’’

Voor wie is het boek?

Voor meisjes of jongens?

Leesvoorschrift

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Pieter Koolwijk – Een rugzak vol

Recensie: Janna de Lathouder – Acht dagen rotzomer