Nog honderd dagen. Honderd dagen vol laatste keren: de laatste lessen, de laatste examens, de laatste herinneringen. Voor Olivia, Mathis, Ine en Nico nadert het einde van hun middelbare schooltijd – en van hun tijd samen. Maar voordat het zover is, willen ze één droom waarmaken: een reis naar New York.

Olivia heeft elk moment van hun trip tot in de puntjes gepland, vastbesloten om alles perfect te laten verlopen. Maar wanneer Mathis en Ine niet meer met elkaar kunnen praten, Nico worstelt met een lege bankrekening en Olivia haar grip dreigt te verliezen, lijken de scheuren in hun vriendschap onherstelbaar.

ISBN: 9789464789393 – Uitgeverij Phoenix Books – Aantal pagina’s: 164 – Young adult

4 van de 5 sterren – Isolde

Recensie in één zin

‘Honderd dagen is een mooi geschreven youngadult-roman over een groepje vrienden die aan de vooravond staan van een aantal belangrijke veranderingen.’

Verhaal

Honderd dagen gaat over vier vrienden – Olivia, Ine, Nico en Mathis – en beschrijft de laatste honderd dagen van hun middelbareschooltijd. Over honderd dagen hebben ze eindexamen gedaan en krijgen ze hun diploma, over honderd dagen nemen ze afscheid van al het vertrouwde en beginnen ze aan een nieuw leven. Ze hebben allemaal hun eigen dingen waar ze mee worstelen en die net nu een grote rol in hun leven spelen. Logisch, als je aan de rand van volwassenheid staat en op het punt staat allemaal nieuwe dingen te gaan ondernemen.

De vier hebben allemaal een eigen karakter en een eigen stem, wat maakt dat de auteur in kort bestek allemaal verschillende problemen aan de orde kan stellen. Uiteindelijk komt alles samen in het thema afscheid nemen en de vraag hoe je om moet gaan met verandering en onzekerheid.
— Isolde

Het boek

Honderd dagen is een redelijk dunne paperback met een kleurrijke cover. Er gebeurt veel op de cover, maar in het boek zelf gebeurt er ook veel.
De hoofdstukken zijn opgedeeld in kortere delen waarin de vier verschillende hoofdpersonen aan het woord zijn. Soms zijn ze alle vier actief aanwezig in het hoofdstuk, soms een aantal van hen. Het boek telt af van honderd dagen voor de diploma-uitreiking, tot die dag zelf en misschien nog wel heel even daarna.
— Isolde

Schrijfstijl

Sarah Verhasselt heeft een mooie schrijfstijl. Het boek leest ontzettend vlot en lekker, maar er staan veel zinnen en passages in om even bij stil te staan en verder over na te denken.
De enige kanttekening is dat het boek vrij kort is. Er zijn vier hoofdpersonen, de overkoepelende thematiek is interessant en alle hoofdpersonen hebben met een probleem te maken, soms wel meer, dat interessant is en de aandacht vraagt. Het was het waard geweest om alles wat verder uit te diepen en meer aandacht te geven. Dat betekent niet dat het verhaal onvoldoende diepgang heeft of is afgeraffeld, maar wel dat alle dingen waar Olivia, Mathis, Nico en Ine mee worstelen best meer woorden hadden mogen krijgen.
— Isolde

Passage uit het boek

‘Hij hield van deze plek. Meer nog dan van het zwembad. Op zondagen aten ze hier samen aan de houten verandatafel, in kamerjas, terwijl de vogeltjes buiten kwetterden. Er waren verse koffiekoeken, door de bakker discreet neergezet voor de verandadeur. Zijn moeder koos altijd frangipane, hij en zijn vader resoluut voor crèmekoekenmet chocolade. De dag kreeg de kans om traag op gang te komen, met een boek of een krant erbij. Het leek haast een scène uit een zoetsappige tv-film.
Zijn dagen waren bedolven onder een laag poedersuiker, daaronder vond hij niets dan halfgebakken leugens.’

Voor wie is het boek?

Voor meisjes of jongens?

Leesvoorschrift

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Sofie Delporte – Zwijgen is bitter

Boekiewoogie wrap-up 2023