Maeve McKenna heeft te lang te hard gewerkt en is toe aan een break van haar werk als interieurontwerper in Londen. Haar tante Philomena Duffy is na het verlies van haar man wat eenzaam. En haar huis, Willow House, begint niet alleen te vervallen maar ook te groot te worden voor haar alleen. De ruige kust van Ierland roept Maeve terug naar huis, waar ze haar tante bezoekt in Sandy Cove. Ooit kuste ze hier als tiener met een wilde, mysterieuze jongen. Een kus die ze nooit vergeten is. Terug in Sandy Cove, waar de hemel tijdens de nachten bezaaid is met sterren, lijkt het drukke leven in Londen aangenaam ver weg.

Maeve stort zich op het renoveren van haar tantes huis, en haar band met Philomena wordt nog sterker. Tussen de vervaagde muren en versleten tapijten van het oude huis stuiten ze op een geheim over hun familie. Ondertussen kan Maeve de jongen uit haar verleden en die magische kus maar niet van zich afzetten; woont hij nog steeds in Sandy Cove?

Net wanneer ze zich helemaal thuis begint te voelen, roept de plicht. Maeve vindt het vreselijk om Willow House en het kiezelstrand weer achter zich te moeten laten. Kan ze de moed vinden om alle zekerheden van haar oude leven achter zich te laten, en zich te vestigen in Sandy Cove, of zal dat nooit meer zijn dan een dagdroom…?

ISBN: 9789400519671 – Uitgeverij Heartbeat – Aantal pagina’s: 320 – Feelgood

4 van de 5 sterren – Isolde

Recensie in één zin

‘Geheimen van Willow House is precies wat je verwacht van feelgood that feels good!’

Hoofdpersonages

Maeve staat centraal in Geheimen van Willow House. Ze is overwerkt en besluit noodgedwongen het hectische Londen een poosje achter zich te laten en tot rust te komen in Willow House. Dit is het huis aan de westkust van Ierland waar haar tante, sinds het overlijden van haar man, alleen woont en waar ze in haar jeugd de zomers doorbracht.
Tante Philomena is op een geheim van haar overleden man gestuit en vraagt Maeve uit te zoeken wat er aan de hand was. Tijdens haar zoektocht geniet Maeve van het weer in Ierland zijn, jeuken haar handen om Willow House een make-over te geven en zijn er twee mannen die haar leuk vinden.
— Isolde

Sfeer

Geheimen van Willow House is feelgood die je een fijn gevoel geeft. Als je de beschrijvingen van het Ierse landschap leest, wil je niet anders dan daar direct morgen naartoe reizen om daar in een oud en karakteristiek huis te genieten van de woeste natuur, boeken te lezen en te schrijven. Maeve is een sympathiek hoofdpersonage en haar tante Philomena is lief en grappig.
— Isolde

Schrijfstijl

Susanne O’Leary heeft een vlot verhaal geschreven dat makkelijk leest. Het verhaal is niet heel verrassend. Eerlijk gezegd zie je al ver voordat de hoofdpersonen zo ver zijn aankomen welk geheim Maeve gaat onthullen en ook kan je op tien vingers natellen voor welke man Maeve uiteindelijk zal vallen. Dat maakt echter helemaal niet uit, want Geheimen van Willow House geeft je de kans om even uit de dagelijkse sleur te stappen en mee te doen aan het uitstapje van Maeve.
— Isolde

Passage uit het boek

‘’Wat is er veel veranderd,’ zei Maeve.
‘O ja, het is allemaal erg trendy tegenwoordig. Dat trekt ook toeristen, maar alleen gedurende een paar weken in de zomer. Buiten het seizoen is het heel rustig.’
‘Dan zal het strand ook wel vol zitten,’ zei Maeve, die het betreurde dat haar verborgen paradijsje een populaire badplaats was geworden.
Phil lachte. ‘Het strandje van onze baai niet. Niemand heeft blijkbaar de puf om over de rosten naar beneden te klauteren. Maar op het grote strand is het ’s zomers erg druk. Dat vind ik niet vervelend, ik hou wel van wat reuring en het is fijn dat alle winkeltjes en restaurants goed lopen.’
‘En de pub bij de haven? `Staat daar nu een chic hotel? Ik mag hopen van niet.’
‘Nee, de pub is er nog en het is er nog net zo’n zootje als vroeger. Maar dat vinden de mensen leuk. Buiten op een houten bank zitten en met je handen garnalen en frites eten.’
‘O ja,’ verzuchtte Maeve. ‘De allerlekkerste van de hele wereld.’’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Angelique van Dam en Luna Sabella – Luna…

Recensie: Anna Woltz – De spin en de sleutel