Rome, 50 n.Chr. In een wereld vol mythen en bijgeloof lost senator Publius Aurelius op nuchtere wijze de vreemdste moorden op.

Vlak voor een gevecht in het Colosseum stort de onverslaanbaar geachte gladiator Chelidon plotseling ter aarde. Dood. Keizer Claudius vertrouwt Publius Aurelius in het geheim de opdracht toe om de waarheid te achterhalen. Al snel belandt hij in een gevaarlijk web van intriges dat de hoogste kringen van het rijk omvat. Wie had er belang bij Chelidons dood? En hoe ver reikt het complot?

ISBN: 9789401623858 – Xander Uitgevers – Aantal pagina’s: 281 – Detective, cosy crime, historische fictie

4 van de 5 sterren – Frederique

Recensie in één zin

‘Heerlijk speuren in het oude Rome.’

Hoofdpersonages

Publius Aurelius Statius is een gerespecteerd senator en bevriend met keizer Claudius. Hij houdt niet van bloedvergieten of geweld en gaat alleen maar naar het Colosseum omdat anders zijn afwezigheid wordt opgemerkt. Publius Aurelius is goed in het doorgronden van mensen en het uitpluizen van raadsels. Wanneer gladiator Chelidon midden in de arena dood neervalt, vraagt keizer Claudius hem persoonlijk om de moordenaar te vinden.
Bij zijn zoektocht naar de moordenaar krijgt Publius Aurelius hulp van zijn vrienden Pomponia en Titus Servilius. Pomponia weet met iedereen vriendschap te sluiten en hoort door al haar connecties altijd als eerste de nieuwste roddels. Ze is getrouwd met Titus Sevilius. Servilius is wél fan van de gladiatorengevechten in het Colosseum en helpt graag.
Castor is de Griekse secretaris van Publius Aurelius en goed in het vergaren van informatie, hetzij niet altijd op een eerlijke manier. Hij is charmant en weet overal op geheel eigen wijze een dealtje uit te slaan in zijn voordeel.
— Frederique

Sfeer

Zij die gaan sterven begint meteen vol in de actie, maar de spanning neemt daarna wat af. Het speurwerk van Publius Aurelius gebeurt rustig en gemoedelijk. Af en toe zijn er wat spannendere stukken in het boek wanneer er geheimen worden onthuld en naarmate je richting het einde van het boek gaat wordt het ook wat spannender. Verwacht echter geen bloederig moordmysterie met ijzingwekkende spanning, dit is een heerlijk rustige cosy crime in het oude Rome.
— Frederique

Schrijfstijl

Danila Comastri Montanari schrijft zo beeldend dat je het oude Rome echt voor je ziet. Het moordmysterie verweeft ze op meesterlijke wijze in de setting van de Oud-Romeinse maatschappij, zonder dat dit gekunsteld of gemaakt aanvoelt. Als lezer is het meteen bij het eerste hoofdstuk duidelijk dat Danila Comastri Montanari weet waar ze het over heeft en veel kennis heeft over het oude Rome. Ook in dit boek staan verschillende kaarten van de locaties in het verhaal en achterin staat heel veel extra informatie over onder andere gladiatoren, eetgewoontes en theater.
— Frederique

Passage uit het boek

‘De als Charon geklede slaven die fungeerden als libitinarii waren de lijken aan het wegdragen en het zand aan het omwoelen om de sporen van de gesneuvelden te wissen, toen alle kelen een kreet slaakten die de entree van Chelidon moest aankondigen.
De retiarius kwam triomfantelijk op, zwaaiend met zijn drietand, terwijl de sukkelaar die voor hem was voorbestemd met gebogen hoofd wachtte op een lot dat al bezegeld was. De kampioen was ongeslagen; geen van zijn tegenstanders had ooit levend de arena verlaten.
De ongelijke strijd ging van start. De onbekende met zijn miezerige zwaardje had weinig in te brengen tegen de ster van de spelen. In een mum van tijd zat de arme man verstrikt in het net en kwam de vreselijke retiarius op hem af.
De verslagen man lag met zijn gezicht in het stof en zag de modderige, met bloed en zand besmeurde schoenen dichterbij komen, terwijl de dreigende punten van de drietand heel even de laatste zon van zijn ellendige leven verduisterden. Berustend sloot hij zijn ogen. Een oorverdovend gebrul betekende zijn einde.
Hij wachtte, het leek eindeloos te duren… Er gebeurde niets… Hij moest, bijna tegen zijn zin, vaststellen dat hij nog leefde… Blijkbaar ging het niet zoals hij verwacht had.
Hij deed zijn ogen weer open en hief voorzichtig zijn hoofd. Vlak voor zijn neus zag hij de schoen van de gladiator onbeweeglijk in het stof. En toen hij verder keek, zag hij de benen en de rest van Chelidons lijf, languit in het zand met de drietand in de hand. Dood.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Danila Comastri Montanari – Hier waak ik…

Recensie: Flora Pennartz – De Stad der Wolken