Zoë en Alex Sherlock hebben een lange, warme, maar vooral saaie zomer voor de boeg. Ze besluiten om hun naam eer aan te doen en een detectivebureau te starten. Samen met hun vrienden, Lina en Yadi, en hun opa gaan ze op zoek naar de verloren schat van de oude beroemde gangster Al Capone.

Maar terwijl ze daarnaar zoeken, ontdekken ze dat er criminelen aan het werk zijn in de moerassen van Florida. Schatzoeken kan wachten tot later, want dit moet meteen worden onderzocht.

De Sherlock-detectives lossen het op!

ISBN: 9789026176746 – Uitgeverij De Fontein – Aantal pagina’s: 320 – Jeugdboek

5 van de 5 sterren – Isolde

Recensie in één zin

‘Een nieuwe serie van de auteur van Wereldspionnen; De Sherlock-detectives zijn net zo leuk en spannend.’

Verhaal

In Het moerasmysterie starten Zoë, Alex, Lina en Yadi hun eigen detectivebureau, bedoeld om wat geld te verdienen voor de zomer. Al snel raken ze verwikkeld in een spannend avontuur.
Alex en Zoë zijn broer en zus en ze zijn totaal verschillend, al blijkt in het verhaal al snel dat ze goed kunnen samenwerken. Hun moeder is advocaat, hun vader bioloog aan de universiteit van Miami en ze hebben allebei verschillende eigenschappen van hun moeder overgenomen. Moeder is een messcherpe advocaat en daar kan je veel last van hebben als kind, maar je kan het ook in je voordeel gebruiken. Net zoals de voorzieningen waar je vader toegang toe heeft. Lina en Yadi zijn in eerste instantie vrienden van Alex, maar al snel nemen ze Zoë in hun clubje op.
Het moerasmysterie vertelt hoe de Sherlock-detectives tot stand gekomen zijn, alleen dat verhaal is al leuk. Extra bijzonder is dat opa ook een rol heeft in het bureau, opa brengt bijzonder veel humor en luchtigheid in het verhaal. De eerste zaak die de detectives behandelen is boeiend en actueel.
— Isolde

Het boek

Het moerasmysterie is het eerste deel van een nieuwe serie van de auteur die ook verantwoordelijk is voor de serie Wereldspionnen. Deze nieuwe serie, De Sherlock-detectives, belooft net zo leuk te worden.
De cover past ook leuk bij een detectiveverhaal met een donkere achtergrond en een groepje kinderen, de detectives, in een zoeklicht geplaatst. Je ziet dat ze aan het nadenken en puzzelen zijn.
— Isolde

Schrijfstijl

James Ponti schrijft ontzettend lekker. De hoofdstukken lezen vlot, hij gebruikt geen ingewikkelde woorden en mocht dat toch voorkomen, dan blijkt uit de context wel wat hij precies bedoelt. Hij weet de lezer al heel snel het verhaal in te trekken, waardoor het lastig is het boek even aan de kant te leggen.
Wat fijn dat Ponti een nieuwe serie is gestart!
— Isolde

Passage uit het boek

‘’We nemen opa erbij,’ antwoordde ze. ‘We hebben iemand nodig die os kan rijden.’
‘Hoorde ik daar mijn naam?’ Opa kwam de keuken in gekleed in een surfzwembroek en een vervaagd T-shirt van de Florida Gators. Zijn gezicht lichtte op toen hij de snacks op tafel zag staan. ‘Ooo, koekjes.’
‘Kun jij tegen haar zeggen dat ze een beetje normaal moet doen?’ vroeg ik. ‘Zoë wil dat we een detectivebureau beginnen.’
‘Is dat zo?’
‘En ze wil dat jij onze chauffeur wordt.’
‘Je krijgt je eigen visitekaartjes,’ zei Zoë. ‘Met reliëf.’
‘Hm,’ reageerde hij. ‘Verleidelijk, maar ik moet het denk ik afslaan.’
‘Zie je,’ zei ik.
Opa nam een hap van een koekje en voegde toe: ‘Maar als je me Directeur Transport en Logistiek maakt, hebben we een deal.’
En zo was Detectivebureau Sherlock geboren.’

Voor wie is het boek?

Voor meisjes of jongens?

Leesvoorschrift

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Liz Ouwens - Campinggasten

Recensie: Liz Luyben – Moord in kasteel de Haar