Jeroen Pen was een druk jongetje. De kinderpsychiater noemde het vierletterwoord, en dus kreeg hij medicijnen mee naar huis. Vanaf de middelbare school al ontwikkelde hij een ernstige verslaving, zo erg dat hij later in zijn volwassen leven amper nog functioneerde.

De groep ADHD’ers en ADD’ers groeit in Nederland, en daarmee ook het aantal mensen dat legaal aan de amfetamines gaat. Maar bij de schaduwkanten van deze wondermiddelen staan we amper stil. Jeroen Pen gaat in op de niet bepaald onschuldige geschiedenis van ADHD-medicijnen, de rol van big pharma die met uitgekiende strategieën de minder rooskleurige neveneffecten in de doofpot wist te stoppen, en hoe we zonder ons van enig kwaad bewust te zijn kinderen deze middelen laten slikken.

ISBN: 9789493420892 – Uitgeverij Pluim – Aantal pagina’s: 136 – Non-fictie

4 van de 5 sterren — Kaylee

Recensie in één zin

‘Schrikbarend verhaal over gebruik van amfetamines binnen de gezondheidzorg.’

Wat heb ik aan dit boek?

In Speedpillen deelt Jeroen Pen zijn eigen verhaal en ervaringen met amfetamines. Op jonge leeftijd wordt ADHD bij hem geconstateerd en vrijwel meteen worden er ADHD-medicijnen voor hem uitgeschreven. Als snel merkt Jeroen dat hij zich goed voelt wanneer hij de pillen inneemt en dat hij, wanneer het medicijn uitgewerkt raakt, zich juist slechter voelt. Hierdoor neemt hij steeds meer medicijnen in en ontwikkelt een verslaving. Dit gaat van kwaad tot erger en op een bepaald moment liegt hij voor nieuwe recepten en slikt hij soms dertig pillen per dag. Ook in zijn volwassen leven kampt Jeroen met de verslaving, iets wat zijn relatie en werk flink onder druk zet.

Jeroen beschrijft niet alleen zijn eigen verhaal, maar bekijkt hierbij de gehele industrie. Waarom schrijven zorgverleners zoals huisarts en psychiaters zo snel amfetamines uit? En welke invloed heeft de fabrikant van deze medicijnen? Ook belicht hij de diverse gevolgen van de medicijnen, zowel bij zichzelf als bij bijvoorbeeld bij kinderen en sporters die het middel gebruiken om betere prestaties te leveren.
— Kaylee

Schrijfstijl

Ik vond Speedpillen nogal indrukwekkend om te lezen. Ik had er weinig weet van dat amfetamines (of ADHD-medicijnen) zo verslavend zijn en wat ze met je kunnen doen. Jeroen beschrijft zijn verhaal erg persoonlijk en deelt hierbij ook de minder benijdenswaardige momenten, zoals het liegen om meer pillen te krijgen en het verbergen van zijn verslaving. De wetenschappelijke onderzoeksresultaten en feiten heeft hij goed door het verhaal weten te verweven. Het is een helder, eerlijk en indrukwekkend verhaal.
— Kaylee

Passage uit het boek

‘Ik vertel het dat ik de dosis al langer als te laag ervaar, en dat ik op eigen houtje ben gaan experimenteren met andere hoeveelheden. Hij knikt begripvol en zegt dat ‘zelfmedicatie’ heel gebruikelijk is bij mensen met de vier letters; ik omarm dat eufemisme dankbaar. Vijf minuten later sta ik buiten met een handgeschreven recept in mijn hand. Missie geslaagd.
Met deze dosis moet ik een maand vooruit kunnen. Ik weet zeker dat dit me gaat lukken, en de eerste twee maanden gebeurt dit ook. Daarna is het na twee weken op, en vanaf dan ga ik op de oude voet verder. De put heeft geen bodem; ik ben onverzadigbaar.’

Voor wie is dit boek?

Speedpillen is een geschikt boek wanneer je meer wilt weten over amfetamines binnen de gezondheidszorg en de mogelijke gevolgen van het middel.
— Kaylee

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Barbara Vandersteen & Lotte Dirks – Jeroen…

Recensie: Jeroen Meus – Thuis bij Jeroen Meus