Zestien was Jutta’s opa toen hij in 1915 melk ging ophalen bij boeren in de buurt. Tegen de tijd dat Jutta werd geboren reed hij in een Mercedes en rookte hij dikke sigaren. Dit bijna Amerikaanse familieverhaal van armoe naar rijkdom speelt zich af tegen de wonderbaarlijke geschiedenis van de melkproductie in Nederland. Grootvader Leen Menken bracht met ‘Melk is goed voor elk’ de zuiveldrank aan de man en was de laatste particuliere melkproducent in Nederland.

Door gesprekken met haar ooms en tantes, herinneringen van opa Leen en archiefonderzoek reconstrueert Chorus de opkomst en de nadagen van het familiebedrijf.

ISBN: 9789493420311 – Uitgeverij Pluim – Aantal pagina’s: 256 – Non-fictie

4 van de 5 sterren — Isolde

Recensie in één zin

‘Dagen van melk beschrijft de geschiedenis van een zuivelbedrijf, maar ook van een heel gezin, een hele familie.’

Wat heb ik aan dit boek?

In Dagen van melk beschrijft Jutta Chorus de geschiedenis van het familiebedrijf van de familie Menken. Zij is zelf een van de kleinkinderen van de oprichter van Menken Melk. Het boek begint ruim een eeuw geleden en beslaat de geschiedenis tot en met nu. Het begint bij de oprichting van de voorlopers van het bedrijf Menken en vertelt wat er in de loop van meer dan een eeuw is gebeurd. Chorus gaat niet alleen in op het bedrijf, maar besteedt ook veel aandacht aan de mensen die er werk(t)en en aan het roer staan (stonden). Het gaat immers om een familiebedrijf, daar zijn de mensen extra belangrijk.
— Isolde

Schrijfstijl

Dagen van melk is een non-fictieboek, maar vaak leest het boek als fictie. De familie Menken is vrij groot, zeker als je de generatie voor oprichter Leen Menken en de huidige generaties meeneemt. Dat maakt dat je goed moet onthouden wie wie is en hoe iedereen zich tot elkaar verhoudt. De familiestamboom voor in het boek biedt hierin goede ondersteuning. Jutta Chorus heeft zich grondig verdiept in haar familie en dankbaar gebruikgemaakt van vele bronnen.
— Isolde

Passage uit het boek

‘De zuivelproductie kwam in handen van steeds minder bedrijven. De consumptie nam steeds verder af – van 179 liter per hoofd van de bevolking in 1960 naar 156 liter in 1965. Het was niet toevallig de tijd dat priklimonade, door een reclamebureau met een knipoog naar vrolijke gezondheid ‘frisdrank; genoemd, een sprong naar de huiskamers maakte. Ooit was het een traktatie voor bij een uitje of een picknick in de zomer, nu werden ze met gezinsflessen tegelijk op tafel gezet in plaats van water, thee of melk. Het aandeel was nog bescheiden, maar terwijl de melkconsumptie gestaag bleef dalen, bleef dat van prik stijgen. In 2012 dronk de Nederlander gemiddeld nog geen 30 liter melk meer maar wel bijna twee keer zoveel frisdrank.’

Voor wie is dit boek?

Dagen van melk is een boek voor iedereen die geïnteresseerd is in hoe familiebedrijven werken en in elkaar zitten. Ook iedereen die meer wil weten over de zuivelindustrie in Nederland zou dit boek eens moeten lezen.
— Isolde

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Hilde Veeren – Liefs van je Leen

Recensie: A.J. van Loon – Met hangen en wurgen