Na de tragische dood van haar beste vriendin Ivy verliet de zeventienjarige Kay samen met haar ouders het slaperige Britse stadje waar ze woonden. Nu wordt ze gedwongen weer terug te keren. Haar ouders gaan zonder haar op vakantie en Kay moet bij haar nicht logeren.
Dat blijft niet onopgemerkt: als Kay aankomt, ligt er een anonieme brief voor haar klaar. De boodschap: over een week, op maandag, zal ze vermoord worden. Als Kay er niet op tijd achter komt wie de dreigbrief heeft geschreven, zal het begin van volgende week een dodelijke afloop hebben…

ISBN: 9789062224388 – Uitgeverij Volt – Aantal pagina’s: 400 – Young adult, thriller

4 van de 5 sterren – Isolde

Recensie in één zin

‘Je zal maar te horen krijgen dat je maandag wordt vermoord… Maandag moorddag is een spannend verhaal met een intrigerend plot.’

Hoofdpersonages

De centrale hoofdpersoon van Maandag moorddag is Kay. Tot een jaar geleden woonde ze in het slaperige stadje Longrove, maar na het overlijden van haar tante Sandra is het gezin verhuisd naar Londen. Maar niet alleen Sandra is overleden, vlak daarvoor vond ook de tragische dood van Kays vriendin Ivy plaats. Het is nooit opgehelderd wat er precies is gebeurd, die nacht. Was Ivy’s dood een ongeluk of opzet…?
Kaj komt terug in Longrove en vrijwel direct ontvangt zij een briefje met een mysterieuze boodschap. Aan het eind staat dat Kay maandag vermoord zal worden. Kay zet in de week die volgt alles op alles om erachter te komen wie toch die Maandag is die het briefje heeft ondertekend én om te voorkomen dat alle andere rampspoed die Maandag nog meer heeft aangekondigd te voorkomen. Ze krijgt in de loop van de dagen steeds meer hulp van haar vrienden van vroeger, die ook een steeds belangrijker rol gaan spelen in de ontknoping van het verhaal. Het is een kat-en-muisspel tussen Maandag en Kay en haar vrienden.
— Isolde

Sfeer

Maandag moorddag speelt zich af in een klein, slaperig Engels stadje waar iedereen elkaar kent. De oom van Kay heeft een café, iedereen woont bij elkaar in de buurt, de rector van de school is een belangrijk persoon in het dorp, evenals het buurtcomité dat zich onder andere bezighoudt met het aanzicht van de panden in de centrale straat van de stad. Tijdens het lezen bekruipt je het gevoel van een regenachtige zomer, waarin het vaker miezerig weer is dan dat de zon schijnt. Ravena Guron heeft de sfeer goed weten te treffen.
Ondertussen loopt er iemand rond die het op het leven van Kay en iedereen die haar lief is heeft gemunt. Dit leidt geregeld tot veel spanning, die ook weer inzakt als blijkt dat de zaken net wat anders liggen dan Kay en haar vrienden denken.
— Isolde

Schrijfstijl

De hoofdstukken van Maandag moorddag zijn niet zo lang en het boek leest makkelijk en prettig. De structuur die Ravena Guron voor het boek heeft gekozen draagt hier ook aan bij. In het mysterieuze briefje staat dat in de komende week elke dag iets staat te gebeuren, met als bedreigend hoogtepunt de moord op Kay. Je volgt Kay en haar pogingen Maandag te stoppen per dag en iedere dag eindigt met een kort hoofdstuk over de gebeurtenissen op de avond dat Ivy is verongelukt, steeds vanuit het perspectief van iemand anders.
— Isolde

Passage uit het boek

‘Dat is precies hoe het voelt. Het is alsof hij mijn gedachten uit mijn hoofd heeft gehaald. ‘Soms hoor ik iets en denk ik: o, dat zal tante Sandra leuk vinden. Ik vertel het haar straks wel. En elke keer doet het weer pijn.’
‘Het is bij de ratten af,’ zegt Topher. De onverwachtheid van die uitdrukking, alsof hij een personage uit een kinderboek uit de jaren vijftig is, tovert een glimlacht op mijn gezicht. ‘Aan dit dorp kleeft een vreemde hoeveelheid dood en verderf, vind je niet?’
Hij heeft het over Longrove, dit gehucht waar moeders verongelukken en zeldzame vormen van kanker krijgen. Waar zestienjarigen doodgaan. Nou ja, eentje dan. En dat is meer dan genoeg.
‘Ja, inderdaad.’’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Lucas Eden – Een snufje magie

Recensie: Holly Jackson – Nog net niet dood