Het leven van de Canadese wetenschapper Harlow Donne staat volledig in het teken van Homerus. In de krochten van een beroemde bibliotheek in Oxford ontdekt hij een verloren gegaan epos over de Trojaanse Oorlog: de Psoas. Anders dan de Ilias is dit het verhaal van een gewone Griek die naar Troje trekt om te vechten.

Door zijn toewijding aan de wetenschap verwaarloost Harlow zijn gezin. Terwijl hij de Psoas vertaalt en voorziet van commentaar, beschrijft hij ook zijn eigen leven met vrouw en dochter. Hij wordt geconfronteerd met vragen over ambitie, familie en verantwoordelijkheid in zowel de Griekse Oudheid als in zijn eigen leven.

Zoon van niemand is een fascinerende roman over grote verhalen, over bloed- en huwelijksbanden en de zin en onzin van oorlog. Yann Martel laat zien hoe oude verhalen altijd door blijven zingen.

ISBN: 9789044659313 – Uitgeverij Prometheus – Aantal pagina’s: 344 – Roman, historische fictie

4 van de 5 sterren – Frederique

Recensie in één zin

‘Zoon van niemand vertelt niet alleen het verhaal van Harlow Donne en Psoas, maar stelt tegelijk diepere vragen zoals waarom het ene verhaal wel verteld wordt en het andere niet.’

Hoofdpersonages

Harlow Donne is een Canadese wetenschapper die geobsedeerd is door Homerus en de Ilias. Wanneer hij een mysterieuze inscriptie op een aantal potscherven vindt, ontvangt hij een speciale beurs om verder onderzoek te doen. Hiervoor moet Harlow naar Oxford afreizen, maar zijn vrouw Gail wil niet mee en blijft samen met hun dochter, Helen, in Canada. Terwijl Harlow zich vastbijt in zijn onderzoek naar het epos van Psoas van Midea verwatert het contact met zijn vrouw en dochter steeds meer.
— Frederique

Sfeer

Zoon van niemand begint vrij rustig, maar hoe verder Harlow Donne komt met zijn onderzoek hoe spannender het wordt. Je weet nooit helemaal zeker welke kant het verhaal opgaat en op den duur krijgt het boek een beklemmendere sfeer. Het wordt echter nooit bloedstollend spannend, het is makkelijk om een hoofdstuk of wat te lezen en het boek daarna weg te leggen.
— Frederique

Schrijfstijl

Yann Martel combineert op meesterlijke wijze de verhaallijnen van Harlow Donne en Psoas naast elkaar. Allebei hebben ook een heel eigen schrijfstijl. De tekst in Zoon van niemand is namelijk opgedeeld in twee delen, een boven- en een onderkant. De bovenste helft zijn de verhaalfragmenten van Psoas en lezen als een losse Homerus-vertaling. De onderste helft zijn de voetnoten van Harlow Donne waarin zijn eigen leven steeds verder met dat van Psoas verwikkelt raakt. Dit zijn meer dialogen en persoonlijke anekdotes.
— Frederique

Passage uit het boek

‘Oké, professor Donne, ik snap het. Maar hoe zit het met je lijkverminkingen in de Ilias? Wat heeft dit allemaal te maken met Homerus en jouw proefschrift? Wat zegt Gordon ervan?’
‘Nou, die Griekse papyri blijken een hele hoop Homerus te bevatten. Hij was verreweg de populairste schrijver van die tijd. De eerste bestseller ooit. Wat Gordon, onze Gordiaanse knoop aangaat, in een kleine faculteit van een kleine universiteit als de onze heeft iedere ezel meer dan één kar te trekken. Mijn uitgebluste promotor zei wat hij altijd zegt: “Zorg gewoon dat je iets te melden hebt.” Ik geloof niet dat het hem iets uitmaakt wat ik dit jaar doe. Hij…’
Gails mobiel deed pling.
‘Kan dat berichtje niet even wachten? Kennelijk niet. Kom op Helen, eet nou door of je komt te laat op school. Nou ja, het is niet zozeer mijn homerische expertise als wel mijn kennis van het Oudgrieks waarom ze me zo graag willen. Die is best goed. En het is Oxford. Daar is de grootste klassieke faculteit ter wereld.’
‘Wat?’
‘Vraag je me nou om een beurs voor Oxford af te slaan?’
‘Vraag je me nou om m’n baan op te geven?’
Zij was altijd de meest praktische van ons twee, Gail dus. Maar is het leven praktisch? Ze vond haar baan niet leuk, ze zat er altijd over te klagen. De werktijden, de druk, de stress.
‘En zo ja, waarom eigenlijk niet? Je moet iets doen wat je leuk vindt. Stel je voor: een jaar in Engeland.’
‘Iemand in dit gezin moet de kost verdienen, Harlow. Homerus betaalt niet meer dan het minimumloon.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Pat Barker – De reis naar huis

Recensie: Mark Daniels – De klassieke wereld voor beginners